Vakgebied

Thema's

In te huren als

Talen

Tarief

Op aanvraag

Biografie

Biografie

Biografie Rob de Leede


Ik werd in 1959 in Schiedam geboren als oudste zoon van twee middenstanders. Mijn vader nam na zijn schooltijd het werk over van een oudere broer over die als soldaat naar Indonesië moest. Pa ging als invaller-melkboer langs de deur en zou verder gaan studeren zodra zijn broer terugkwam. De oorlog duurde echter langer dan gepland en mijn vader ging met 2,5 jaar ervaring verder als middenstander. Mijn moeder hield de kruidenierswinkel overeind die mijn ouders van mijn grootouders hadden overgenomen, terwijl mijn vader de 'ijzeren hond' (een gemotoriseerde melkkar) dagelijks over straat stuurde. Na enkele jaren werd de kruidenierswinkel verbouwd tot een buurtsuper en kwam mijn vader ook in de winkel werken.

Klusjes

Tegen die achtergrond ben ik opgegroeid met ouders die zes dagen per week hard werkten en een hulp in de huishouding die naar mijn twee broers en mij omkeek. Zodra wij oud genoeg waren werden we ingeschakeld om allerlei klusjes in en rond de winkel te doen. Vakken vullen, lege flessen sorteren en bestellingen bezorgen. Ondertussen was er voldoende tijd om buiten te spelen en op straat te voetballen. Vanaf mijn achtste ben ik gaan voetballen bij een club. Net als bijna alle jongetjes van die leeftijd droomde ik van een carrière als profvoetballer met een plekje in het Nederlands elftal als kers op de taart. Ik kwam er al snel achter dat zo'n loopbaan voor anderen was weggelegd. Ik kon aardig meekomen, maar was geen buitensporig talent.


Journalistiek

Het VWO leverde niet of nauwelijks problemen op, maar ik hoefde niet per se de beste van de klas te zijn. Alle vakken gingen me aanvankelijk goed af, maar gaandeweg bleek dat ik niet voor de bètavakken in de wieg was gelegd. Talen trokken me veel meer en het puzzelen met vervoegingen en naamvallen vond ik leuk. Met de kennis van nu zou ik in de herkansing het gymnasium gaan doen, maar toen ik voor de keuze stond leek me dat meer iets voor studiebollen. In mijn vrije tijd begon ik te schrijven voor het clubblad van mijn club Excelsior'20 en de reacties die ik daarop kreeg moedigden me aan. Ze bevestigden ook dat ik leesbaar en leuk kon schrijven.

Tegen het einde van mijn schooltijd schreef ik me in voor de School voor Journalistiek in Utrecht. Ik werd helaas uitgeloot en besloot met Engels te beginnen aan de universiteit van Leiden, om na een jaar weer een poging in de journalistieke richting te wagen. De studie Engels beviel echter redelijk tot goed en de journalistiek bleef nog even buiten beeld.

Jong Oranje

Als voetballer had ik geen mogelijkheden met kop en schouders boven anderen uit te steken. In een vriendenteam was ik wel jaren achtereen topscorer. Plezier en gezelligheid stonden voorop. Op het cricketveld had ik ondertussen meer mogelijkheden ontdekt om boven het maaiveld uit te steken. Ik bleek een goede bowler (werper) en speelde enkele jaren op het hoogste niveau van Nederland, met zelfs een uitverkiezing voor Jong Oranje achter mijn naam.

Om wat geld in het laatje te brengen begon ik tijdens mijn studie te werken in het Schiedamse filiaal van Leen Bakker. Ondertussen vroeg ik een oud-klasgenoot die als journalist aan de slag was gegaan of hij me wilde informeren als er bij de krant mogelijkheden waren voor freelancers. Dat belletje liet niet lang op zich wachten. Ik werd uitgenodigd voor een gesprek op de sportredactie van Het Vrije Volk, kreeg een korte instructie en werd een paar dagen later op pad gestuurd om een schaduwverslag te maken van een wedstrijd tussen twee vierdeklassers in Schiedam. Ik schreef alles wat ik zag op in een klein notitieblokje en merkte maanden later dat je heel goed zonder aantekeningen een verslag kon maken. Een week na het schaduwverslag kreeg ik de opdracht alle amateurclubs uit Schiedam wekelijks te verslaan. Eén wedstrijdbezoek op zaterdag, één op zondag en de rest telefonisch. Na het vertrek van een collega kreeg ik daar de clubs uit Maasland, Maassluis en Vlaardingen bij, waarmee het totaal per weekeinde op 35 clubs kwam. Ik heb dat bijna vier jaar met enorm veel plezier gedaan en onbewust een groot netwerk opgebouwd van bestuursleden, trainers en spelers uit de regio.

KNVB

Toen mijn afstuderen naderde hoorde ik van mijn chef op de krant dat de KNVB iemand zocht die kon schrijven voor de functie in de voorlichting en PR. Het toeval wilde dat degene die mij moest aannemen het Vrije Volk las en mijn naam kende van een wekelijkse rubriek die ik inmiddels had gekregen. Hij vond dat ik goed schreef en de sollicitatie was daarmee een formaliteit. In maart 1988 begon ik in Zeist, met inmiddels ook mijn bul op zak.

Het werk bij de KNVB bestond in eerste aanleg voornamelijk uit het schrijven voor een maandblad van de KNVB, het maken van brochures, folders, het jaarverslag en het opstellen van persberichten. Omdat de eerste persvoorlichter in onmin leefde met de toenmalige bondscoach Rinus Michels, waren mijn directe collega en ik de enige twee die in aanmerking kwamen om het werk van perschef van het Nederlands elftal op te pakken. 'Ga jij maar met me mee,' zei mijn collega. 'Ik heb geen idee wat ik moet doen, maar twee weten meer dan één.' Zo raakte ik in de eerste maand van mijn dienstverband al betrokken bij het Nederlands elftal, zonder ook maar enige ervaring op het gebied van persvoorlichting rondom een team.

Met vallen en opstaan leerde ik de kneepjes van het vak, in een wereld die toen nog geen commerciële televisie kende, geen regionale omroepen en al helemaal geen internet. De kranten waren nog toonaangevend waar het om nieuwsvoorziening ging en een goede werkrelatie met de verslaggevers was wezenlijk. In die zin was mijn tijd bij Het Vrije Volk leerzaam en waardevol geweest. Tijdens de zondagavonden op de redactie had ik niet alleen hard gewerkt, maar ook goed rondgekeken, geluisterd en gelezen wat de oudere collega's ervan maakten.

Tolk

Van assistent-perschef van het Nederlands elftal werd ik in 1995 zelf perschef. Bondscoach Guus Hiddink had geen goede verstandhouding meer met mijn collega en op een dag vroeg hij of ik de rol wilde overnemen. Ik was zeer gevleid en had ondertussen wel het idee dat ik het klappen van de zweep kende. Ik was in 1994 mee geweest naar het WK in Amerika als tolk voor de persconferenties van bondscoach Dick Advocaat en had daar een eerste indruk gekregen van de omvang van de internationale media, hun behoeften en de manier waarop dat door Wereldvoetbalbond FIFA voor duizenden journalisten werd ingevuld. Ruim vóór het WK van 1994 had de communicatiebaas van FIFA me al gevraagd of ik tijdens het WK voor hem wilde werken, omdat het er alle schijn van had dat Nederland zich niet zou plaatsen. Dankzij een wondertje tegen Engeland plaatste Oranje zich echter wel en ging ik toch namens de KNVB naar Amerika en niet namens FIFA. Het Nederlands elftal beschikte in mijn periode als (assistent-)perschef over grote namen die soms wel uit de verf kwamen, maar het ook wel eens af lieten weten. In 1994 bedankte Ruud Gullit kort voor het WK voor de eer en was Van Basten geblesseerd. In 1996 stond er een jonge ploeg klaar voor het EK in Engeland, maar speelden de affaires rond de 'kabel' en het wegsturen van Edgar Davids een negatieve rol. Met tientallen media voortdurend in het kielzog zijn het lange, maar ook leerzame dagen waar ik achteraf met professioneel plezier op terugkijk, al was het voetbalresultaat teleurstellend.

WK Frankrijk 1998

Bondscoach Guus Hiddink had twee jaar later zijn lesje geleerd en wilde niet dezelfde fouten maken als bij het EK in Engeland. Voor het WK in Frankrijk moest alles tot in de puntjes geregeld zijn, van medische zaken tot mediazaken. Met dagelijkse live-programma's van de NOS (WK-journaal) en RTL (Barend en Van Dorp) uit Frankrijk werd er veel gevraagd, maar konden ook zij goed werk leveren. De druk was groot. De resultaten waren echter goed en daardoor kwam telkens nieuwe energie vrij om te blijven gaan. Nederland verloor uiteindelijk de halve finale van Brazilië en de troostfinale van Kroatië. Ondanks die laatste verloren wedstrijden was de waardering groot. Niet alleen vanwege het vertoonde spel, maar ook vanwege de mogelijkheden die de media hadden rond het Nederlands elftal te werken en de toegankelijkheid van coach en spelers. Beroepsmatig was dit toernooi mijn mooiste ervaring. Inclusief de voorbereiding was ik ruim zeven weken van huis, maar met geweldig veel plezier en voldoening had ik dag en nacht gewerkt.

Kinderen.

Het WK in Frankrijk was ook bijzonder omdat ik enkele maanden eerder vader was geworden van een zoon. Tijdens mijn eerste jaren bij de KNVB woonde ik in Schiedam en reed ik dagelijks op en neer naar Zeist. In 1993 leerde ik een vrouw kennen met wie ik in 1995 in Utrecht ging samenwonen en een jaar later trouwde. In maart 1998 werd zoon Thijs geboren, twee jaar later gevolgd door dochter Carlijn. De kinderen zijn opgevoed door ouders die beiden in de sport werkten, onregelmatige uren maakten en geregeld van huis waren. Daar stond tegenover dat ze bij schaats- en voetbalwedstrijden regelmatig op de eerste rij zaten en zich konden vergapen aan de grote sterren.

Het werk als perschef bij het Nederlands elftal kwam tot een einde toen ik in 2003 een verschil van mening kreeg met bondscoach Dick Advocaat over de invulling van mijn werkzaamheden. Hij vond dat ik er meer moest zijn voor hem en de spelers en meer lak moest hebben aan wensen en verzoeken van de media. Ik was - en ben nog steeds - van mening dat een perschef een intermediair is tussen de sporters en de media. Ik probeerde de media zo goed mogelijk hun werk te laten doen zonder dat dat inbreuk deed op het programma en de bezigheden van het Nederlands elftal. Dat spelers bij toerbeurt de taak hadden met de media te praten vonden ze niet leuk. Als ik bij een speler voor zijn neus stond ging het gezicht al op onweer. 'Wat heb je nou weer?' was ongeveer de standaard reactie. Anderzijds ging veel vaker de mededeling naar de media dat een verzoek voor een foto of een interview niet door kon gaan.

Evenementen

Toen de algemeen directeur van de KNVB hoorde van mijn naderende afscheid van Oranje, was hij de eerste die vroeg of ik beschikbaar zou zijn om de communicatie voor mijn rekening te nemen rond het WK voor spelers tot 20 jaar dat in 2005 in Nederland plaatsvond. Belangrijkste opdracht was ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk mensen de zes stadions zouden bezoeken en zoveel mogelijk media-aandacht creëren. Het toernooi - met de 17-jarige Messi als topscorer en speler van het toernooi - werd een groot succes. Nadien was ik in een vergelijkbare rol betrokken bij verschillende evenementen van de KNVB waaronder de gezamenlijke kandidatuur met de Belgische voetbalbond voor het WK2018. In al die rollen speelde persvoorlichting, public affairs, PR, interne- en externe communicatie een belangrijke rol, tot en met de Europa League Finale 2013 in Amsterdam.


Zelfstandig verder

In 2013 ben ik na een reorganisatie en een 25-jarig dienstverband voor mezelf begonnen.

Via de Wereldvoetbalbond FIFA en de Europese voetbalunie UEFA ben ik o.a. actief als media officer tijdens internationale wedstrijden en toernooien. Daarnaast heb ik op verzoek van FIFA o.a. in China lezingen verzorgd over het communicatiebeleid van FIFA. De afgelopen jaren ben ik ook buiten de sport actief geweest.

Begin vorig jaar was ik communicatiestrateeg voor het transport van een Boeing 747 die door Corendon Hotels en Resorts was aangekocht om in de tuin te zetten van het Corendon Village Hotel in Haarlemmermeer. Het nachtelijke, driedaagse transport door de weilanden bij Schiphol en over de snelweg A9 haalde wereldwijd alle journaals en leverde voor miljoenen euro's aan media-aandacht op.

In 2018 heb ik een tweejarige MBA sportmanagement afgerond met een thesis over de mogelijke relatie tussen ouderen en sportverenigingen. Mijn onderzoek kreeg veel aandacht in de media en op basis daarvan werd ik in 2019 door het Nationaal Ouderenfonds gevraagd mee te werken aan het nieuwe project De Derde Helft, waarbij de sportkantine fungeert als ontmoetingsplaats voor oudere omwonenden. Sinds voorjaar 2019 ben ik bij het project betrokken als procesbegeleider.

Microfoon

De achterliggende jaren heb ik tientallen keren achter een microfoon gezeten of gestaan, of met een microfoon rondgelopen als gespreksleider, moderator, gastheer of keynote speaker. Het begon als perschef naast bondscoaches Hiddink, Rijkaard, Van Gaal en Advocaat. Op basis van die ervaringen kreeg ik ook het verzoek voor de KNVB als spreekstalmeester op te treden bij presentaties, congressen of andersoortige gelegenheden waar in het Nederlands, Engels of Frans gasten moesten worden ontvangen of geïnformeerd.

Na mijn onderzoek naar ouderen heb ik van verschillende kanten het verzoek gekregen een lezing te houden over dit onderwerp. Recent was ik gastheer / interviewer bij de jubileumsponsoravond van Excelsior '20 in Schiedam en gastspreker voor de businessclub van usv Hercules in Utrecht. Ik kan als gastheer goed uit de voeten, maar ook als spreker over mijn tijd als perschef of het actuele onderwerp van de groeiende groep ouderen en hun mogelijkheden tot zingeving bij sportverenigingen.

Inmiddels woon ik bijna 25 jaar in Utrecht, heb studerende kinderen, een fijne, nieuwe partner na een echtscheiding in 2013 en nog veel energie om mijn vleugels uit te slaan en nieuwe dingen te proberen. Aansluiting bij Sprekershuys is daarvan een voorbeeld.

Lees meer
Advies nodig Blok Team SH

Advies
nodig?

De juiste spreker boeken of invulling van je event kiezen kan een uitdaging zijn. Hierover denken we graag persoonlijk met je mee. Neem vrijblijvend contact op voor advies, óók als je nog in de oriënterende fase zit.

Contact opnemen

Nieuws

Bekijk meer