Vroeg of laat krijgt bijna iedereen met dementie te maken, als partner, kind, vriend of zorgverlener. Toch praten we er nog weinig over. In deze lezing neemt Beau het publiek mee achter het gedrag en de verwarring. Wat gebeurt er in het hoofd van iemand met dementie? En wat betekent dat voor de mensen die om hem of haar heen staan? Beau doet dat met verhalen van het toneel, uit zijn eigen familie en uit de vele gesprekken die hij voerde met naasten, zorgverleners en mensen die zelf met dementie leven.
Wie Beau boekt, krijgt een bijeenkomst waarin mensen zich herkend voelen. Mantelzorgers horen dat ze niet de enige zijn. Zorgverleners zien hun werk door de ogen van de familie. En wie er nog weinig van weet, gaat naar huis met meer begrip. Bezoekers nemen ook iets praktisch mee, zoals kleine dingen die het contact makkelijker maken en het besef dat je het niet alleen hoeft te doen. Vaak praten mensen na afloop nog lang met elkaar na. Op het podium is Beau persoonlijk en eerlijk. Hij durft kwetsbaar te zijn, en dat maakt het voor het publiek makkelijker om dat ook te zijn.
