Bekrompen denken anno 2015

Maartje Ijzerman
Door Maartje
03 december
Mario van der Ende sprekershuys

Wanneer krijgen we in de Nederlandse sportwereld nu eindelijk eens door dat het in de sportarbitrage maar om één ding gaat: KWALITEIT!

‘It’s because finals deserve the best referees!'

Het was me wat. Zelfs in een respectabele krant als De Gelderlander werden er vragen over gesteld.
Wat was het geval?

De voetbalbond had in al haar wijsheid besloten om bij de eredivisiewedstrijd Cambuur Leeuwarden – De Graafschap twee Friese assistent-scheidsrechters aan te stellen waarvan er zelfs één in Leeuwarden woont.
Voordat er een bal was getrapt werden begrippen als: partijdigheid, clubsupporters, provinciegenoten, voorkeursbehandeling en geloofwaardigheid de wereld in geslingerd.
Dit soort willekeurige kreten schaar ik altijd onder de noemer: ‘Bekrompen denken anno 2015’.

Wanneer krijgen we in de Nederlandse sportwereld nu eindelijk eens door dat het in de sportarbitrage maar om één ding gaat: KWALITEIT!
Want is het niet zo dat hoe beter de arbitrage fungeert, het spel en de spelers zich beter kunnen ontwikkelen? Discriminatie op basis van land, geboorteplaats of –streek?
En dat in een beschaafd, modern en geciviliseerd land als het onze? Kom op zeg!

Laten we een voorbeeld nemen aan de Internationale IJshockeyfederatie. Die stelden tijdens de Olympische ijshockeyfinale tussen Canada en USA gewoon drie Canadese arbiters aan.
Toen naar de reden hiervan werd gevraagd was het antwoord simpel: ‘It’s because finals deserve the best referees!

Misschien een reden om dat bekrompen gedachtegoed eens voorgoed van ons af te werpen en wat minder rigide, behoudend, bourgeois, beperkt en benauwend te gaan denken?

Geschreven door: Mario van der Ende